Fotoğraf benim için bir meslekten önce bir bakış biçimi oldu. Çocukken herkes çantasında makyaj taşırken, ben analog makinem için film taşırdım. Zamanı durdurmanın, bir anı saklamanın mümkün olduğuna erken yaşta inandım.
İnsanların özel günlerini değil yalnızca; bana özel gelen her şeyi fotoğrafladım. Bastım, sakladım, hediye ettim. Böyle böyle, farkında olmadan, kendime ait sessiz bir arşiv biriktirdim. Hayatın akıp gittiği ama bazı anların kalmak istediği bir arşiv.
Benim için fotoğraf, olanı olduğu gibi kaydetmekten ibaret değil; bir dönüştürme sanatı. Işığı duyguyla, anı hafızayla, bakışı zamansızlıkla dönüştürmek. Belki de bu yüzden 2010’da fotoğraf beni profesyonel bir yolculuğa çağırdığında, “Sevdiğin şeyden neden vazgeçesin?” dedim ve bu çağrıya kulak verdim.
2011’den itibaren düğün fotoğrafçılığı, insanların en kırılgan, en neşeli, en gerçek hâllerine tanıklık ettiğim bir alan oldu. Kadrajım sevildi; çünkü samimiydi.
Farklı stüdyo ve ajanslarda geçen yılların ardından, 2016’da kendi yolumu çizdim ve fotorafci.com’u kurdum. O günden bu yana düğünlerde, nişanlarda, doğumlarda ve hayatın “unutulmasın” denen anlarında hep oradayım.
Fotoğraf bazen yorucu bir iştir; ama sevda yorulmaz. Ben hâlâ insanların anılarının yanında durmayı, o anlara sessizce eşlik etmeyi seçiyorum. Işığa hoş geldiniz.
